No soy fiel seguidor de Operación Triunfo. Al menos, no desde hace unos años. La primera edición me encantó, y no me avergüenzo de reconocerlo (aunque algunos buenos amigos piensen que debería hacerlo.

Anoche estaba viendo la tele, intentando sustituir House MD, que está en stand by temporalmente, por cualquier cosa medio interesante que pusieran en la tele. La verdad es que no había casi ninguna opción interesante...

Así que terminé viendo un trocito de la Gala de OT, justo en el que Iván y Virginia cantaban sus últimas canciones antes de que el público decidiera quién de los dos se iva, y quién pasaba a la final (serían seis finalistas, en total).

La actuación de Iván me llegó al alma. Tiene lo que generalmente se llama un "chorro de voz". Pero es que, además, es un chorro de voz agradable, que ha aprendido a controlar casi a la perfección en su paso por la academia. Sabe cantar y, más importante, sabe interpretar. Aunque también es cierto que ha tenido sus altibajos y que de vez en cuando se le ha ido un poquito la afinación. Pero, lo siento, su voz me ha llegado.

En cambio, la tal Virginia, hizo una actuación más que mediocre y, aunque no se como será habitualmente, anoche no se ganó lo que el público, que vota por sms y por teléfono, le dió. Así es. Fue ella quien pasó a la final e Iván el que se fue a su casa, despidiéndose como un caballero de todos y todas en el plató, y dando las gracias a Risto Me-Jode Mejide por haberle enseñado, a base de meterle caña, a quererse a sí mismo.

Creo que el chaval se merece un hueco aquí, así que pondré todas sus actuaciones en OT, para que veáis que no miento, y además pondré la de Virginia de anoche. Ni punto de comparación.

La gala de anoche. Gala 9

Iván

Virginia

Gala 0

Gala 1

Gala 2

Gala 3

Gala 4

Gala 5

Gala 6

Gala 7

Gala 8

Gala 9

Gala 10

Gala 11

Y quiero añadir, y no es por ser c*br*n, pero que el parecido es razonable... Escuchad las voces en los dos siguientes videos y me decís:

Fuente

Hay que ver cómo es la televisión. Recuerdo que cuando Gran Hermano fue el boom de la temporada alcanzando cuotas de pantalla impresionantes, Antena 3 no tardó en actuar y lanzó El bus. Un programa que, desde el principio, no prometía mucho. Después, con el éxito de OT en TVE, Telecinco se animó con Popstars, Cuatro con Factor X. Y tras Mira quien baila llegó Desafío bajo cero. Como veis, cada vez que se produce un éxito en televisión, hay otra cadena que trata de aprovecharse de ello. Ahora no podía ocurrir otra cosa tras la buena acogida de Fama. Es por eso, por lo que TVE va a comenzar otro concurso que tratará de buscar al mejor bailarín. Lo presentará Josep Lobató y también tendrá sus expulsiones y todo. ¡Cómo no!

A raíz de esto, me he puesto a pensar en la cantidad de reallities que se han emitido en España, y seguro que me dejo alguno atrás. Para mí, el mejor es y será GH que sobrevive después de nueve ediciones, de hecho, somos el país que más ediciones ha emitido. También está OT, Supermodelo, Fama, el citado Popstars (de ahí salió Roser y las chicas que ganaron, que las pobres se han comido un colín o medio). Y, ¿qué me decís de Supervivientes? Que yo recuerde, han sido dos ediciones de anónimos en Telecinco, dos de La isla de los famosos en Antena 3, La selva de los famosos, Aventura en África (se ve que les gustaba cambiar el nombre al programa) y creo que otras tres en Telecinco con los famosillos. Pero estos son los que todo el mundo recordamos. Hubo otros que duraron mucho menos. Ese fue el caso de Confianza Ciega. Se trataba de un programa que tenía dos casas (para chicos y para chicas). Lo gracioso era que le podían poner videos que fueran falsos. Todavía me acuerdo de Nube (jo, tía). El espacio fue un éxito llegando a un 30 % de share, pero la polémica hizo que no se hiciera ninguna edición más. Otro que fue un éxito y que no volvió a repetirse por la misma razón fue Hotel Glam (inicialmente Hotel Glamour). Con él vivimos momentos históricos como la posesión de Yola Berrocal, la mochila de Pocholo, las supuestas manolillas caricias en las zonas íntimas dentro de un autobús, lo bueno que podía resultar el licor 43... Tremendo.

Sin embargo, ha habido muchos que han resultado fallidos. Me viene a la mente uno que presentaba Ana García Lozano en Cuatro. La verdad es que ni lo llegué a ver. Por no hablar del gran Castillo de las mentes prodigiosas, donde teníamos a lo mejorcito del país, véase la pitonisa Lola.  Otro que duró menos que un cubata en las manos de Melendi fue Por ti, un reallity donde un montón de chicas deseosas optaban a uno de los tres hombres de la casa. Y, ¿qué me decís de Estudio de Actores? Yo creo que será la lacra que perseguirá a Juan Ramón Lucas. No nos dio tiempo a sentarnos en el sofá cuando ya había desaparecido.

Uno más reciente es el OT de extranjeros de TVE. Al pobre Antonio Garrido mas le vale que se ponga a grabar otra tanda de Identity. Y no quiero olvidarme de La casa de tu vida. Dos de sus ediciones fueron un éxito y en la tercera todo se echó a perder. También nos han dejado momentos inolvidables como la frase "Vergüenza de tus hijos..." ¡Qué arte! Mucho menos gracioso resultó el programa de la gafe de la televisión Carolina Ferre (me cae bien que lo sepáis), Esta cocina es un infierno. No me puedo olvidar tampoco del programa en el que una Miss España no dejaba de mancipar con su Dj. Lo presentaba Terelu Campos  era La Granja de los famosos. A veces costaba distinguir entre los famosos y los animales. También nos costó reconocer a la gente en Cambio Radical, el programa de cirugía estética de A3.

Ya me iba y me he acordado de otros dos: Unan1mous y Libertad vigilada. Ambos de A3, el primero no valía un duro y el segundo enganchó a la gente en sus primeros programas. Después no hacían más que repetir lo mismo y nos cansaron. Finalmente nos llevamos la decepción de ver que todo había sido un montaje. Para el que no lo recuerde, se trataba de un reallity en el que, supuestamente, se veía lo que los hijos hacían cuando no estaban sus padres delante en unas vacaciones pagadas.

En fin, que parece que aún nos quedan reallities para rato. Seguro que me he dejado alguno y me dará mucha rabia, pero no puedo estrujar más mi mente.

Un saludo

http://www.ociojoven.com/article/articleview/991626/1/7/silvia-abascal-colabora-en-el-nuevo-video-de-diego-martin.html

Второ "Случва се" - днес на детската площадка чух нещо изумяващо ужасно - имало детски градини, в които, поради големия приток на деца, умишлено ги разболявали, държейки ги, спящи, на течение, за да идват по-малко деца в групите, да не е проблем на учителките. Не мога да го повярвам, въпреки че майките на болните деца лично са се уверявали, че това е така.

Питам се, какъв звяр трябва да си, за да ти хрумне такова нещо и още повече да го направиш?

Pero a lo que íbamos, operación triunfo nació en TVE y estaba encaminado a mandar a una persona a Eurovisión. Que bien nos vendería que siguiera siendo así... Pero dejó de tener éxito en esta cadena y Telecinco la ha reflotado con éxito, porque ésta sería creo yo la tercera edición en la cadena del grupo Vocento. La verdad es que no soy un seguidor de este programa.

Lo que sí sé con certeza es que ese programa se vio envuelto el año pasado por la polémica, cosa que generó un incremento de la audiencia considerable. Nos referimos al publicista y miembro del jurado Risto Mejide, que  soltándose la lengua decía a la cara de los concursantes todos sus defectos y los defectos que él se imaginaba. Soltaba insultos puros y duros y logró convertirse en uno de los personajes más odiados del panorama televisivo. Pero a su vez, consiguió crearse un nombre y una reputación que lo han avalado para seguir en la siguiente edición y para ser comentarista de diferentes programas. Ha logrado hacer de sí mismo un buen producto comercial. Por tanto, es un brillante publicista.

Lo que mucha gente no ha querido ver es que detrás de toda esta parafernalia de insultos y descalificaciones se escondía una estrategia. Risto quería que los concursantes le odiaran, y que cada vez que se subían al escenario se esforzarán más y más para poder hacer que se comiera sus palabras. Buscaba que se superarán cada vez más motivados por la sed de demostrar que no merecían esas descalificaciones. Una manera un tanto peculiar de dar apoyo, pero que en algunos casos llegó a tener éxito. Es posible que por ello Risto siga siendo jurado en esta edición.

Pero los futuros cantantes no solamente tendrán que enfrentarse a Risto, sino que se encontrarán con el apoyo de los más grandes profesores de interpretación que ha habido en el panorama televisivo, Ángel Llacer, cuyo trabajo admiró enormemente, sobre todo a raíz de sus interpretaciones en el programa Tu si que vales.

Otra cosa que interesa es que casi todos los que participen en esta edición de operación triunfo tendrán por lo menos un nombre al que aferrarse en el intento de grabar un disco, por lo que por mucho que no consigan el objetivo final tiene muchas posibilidades de triunfar. La lucha es por ganar, pero también por permanecer el mayor tiempo posible y por entrar. Operación triunfo es un escalón a la fama que están deseando alcanzar miles de futuros artistas, unos que pueden tener una salida comercial interesante y algunos que se quedarían estancados.

De momento hemos podido ver el desarrollo de los castings de ese programa, y ya nos podemos hacer un poco la idea de que es lo que busca el jurado en esta ocasión y de las personas que se nos presentan, cuáles van a ser las nuevas voces que dominarán próximamente el panorama musical español. El despegue hacia la fama.

 - Мисля, че всеки си има право на мнение и аз решавам да си гу запазя.

 - А? Аааааааа, имаш мнение :)

 - 'Ми, мисля, че Вия ни мъ харесвати и аз ни Въ харесвам!

 - :) Ми, добре :)"

По-нататък в епизода Гинка получи "да", на което тя не повярва. Колко пъти и ние сме правили подобни грешки - да се хвърляме с рогата напред, без да се замислим за последствията. "Много съм смела" - мисля си, държейки сърцето да не изкочи от гърлото ми, горда и доволна от постъпката си. Като петле се ежим, а после ни заколват ;) Ама, нема начин, учим се от грешките си, а не от уроците в училище.

На връщане от магазина видях нещо, което ... е, не, това трябва да е ден на чудеса - на спирката, на която никога не е имало кошчета, видях кошче и с щастлива усмивка се затътрих към него да си изхвърля хартийките от изядените вече бонбони Линд, когато, о, не, второ кошче на по-малко от три метра до другото!!! Тук трябва да си призная, че се просълзих от умиление. Това беше явен знак, че нашата мила, скъпа, прескъпа Родина е тръгнала към поправяне и ще я бъде. Но ...

... това беше до след два часа, когато се сблъсках с грозната реалност очи в очи. Чакайки да ми извадят зъб, дочух следния разговор:

зъболекарката: - Къде живееш?

момчето : - Ами, да Ви кажа честно, бездомен съм

з. : - Как така си бездомен, къде спиш?

м. : - На пейките на Централна гара, железните.

И разговорът продължи в този дух и с уговорката, че едно младо зъболекарче, на което му трябвали точки, щяла да го лекува във Факултета безплатно. Не ме разбирайте погрешно. Виждала съм клошари - помня на Античния театър идваха двама-трима и смърдяха като за цял отбор, а това момче дори не миришеше. Беше нещо зле с краката и с голям диоптър. Каза, че в някакъв стол му давали седмично един буркан ядене, а някой му бил подарил телефон за 20 лева. Тя му даде 10лв и момчето само дето краката не й целуна, а една баба, чакаща до мене, каза, укоряващо: "Сега няма да се оттърве от него"

За следващото нещо, което вече ме изкара извън кожата си от яд, няма да разказвам, защото ще трябва да разкрия тъмна част от характера си, пък аз съм добро дете, не искам да се поддавам на тез низки страсти ... въпреки че вече го направих веднъж ...

Накъде отива този свят, Боже, накъде ...

Аз просто нямам думи да изразя възмущението си. За първи път да има толкова талантливи хора, събрани на едно място и за първи път да изберат най-жалкия. Не казвам, че момичето не може да пее ... ама чак като Георги Христов? Да не говорим пък за него, че на тия години тръгнал да ми се състезава с младоци, тва нема да го коментираме. Ама там бяха изпълнители от Music Idol,  които всеки, който го е гледал това шоу, ще се съгласи, че са страхотни. Дори ония момченца, босичките, бяха по-добри от девойката победител ...

Абе, мани, бе. Не исках снощи да пиша, щото си мислех, че до днес ще узрея за "правилния избор", ама нейсе ... Както винаги, нещо хубаво некой го прецака ... Жалко за останалите ...

Та ... моля ви се, бе, хора, четете какво пише на звънците на хората! Може да излезе някой по-лош от мене и тогава идва страшното.