Bienvenidos al difícil mundo de las etiquetas. Electrónica y Jazz, Jazz con fines bailables, o música de baile que utiliza el jazz como color sobre fondo dance. Nu jazz le llaman algunos. Creo que es muy genérico pero no pretendo ser un experto etiquetador. También creo que Marc Moulin a encontrado algo en esta dirección.

Aún hoy la modernidad, o las modas, crean recelos en gran parte de los consumidores de mp3's. Pero no se trata solamente de una música de fondo o de temas para rellenar una sesión de un dj, ni de bases sacadas de la primera librería de samplers. Las dudas con respecto a cierto tipo de músicas debieran de caducar, pues al menos el paso de los años no suele perdonar y años lleva el artífice de este disco investigando sobre este concepto.

En cualquier caso, esto disco podría decirse que es un gran reserva en la bodega del jazz electrónico. Marc Moulin, un veterano de la escena jazzy europea, pianista, compositor y productor (su primer proyecto data de 1961, un trío de jazz para acompañar a músicos de la escena americana que paraban por Bruselas, su ciudad natal), escritor, hombre de radio y humorista, navega comodamente por el siglo XXI. Grooves sugerentes, electrónica sofisticada y agradable, baterías excelentemente grabadas, trompetas y saxos amables y llenos de tradición así como los pianos, hammonds y synths. Las voces femeninas parecen necesarias en una música sofisticada, y no faltan en I am you (2007). No se trata aquí de evolucionar el lenguaje de jazz, sinó más bien de encontrar una buena combinación de elementos. Sin la pretensión de cambiar el rumbo de la música, tan solo con la firme intención de hacer una música interesante (por cierto que el que busque un bombo a negras lo puede encontrar en este disco, pero solo en algún corte), elaborada con el mimo y la maestría de quien ha desarrollado su oficio durante años. Se descubre así Moulin como un sensualista encantador. No es casualidad que el sello blue note lo fichara para dar continuidad al concepto que más les a funcionado durante muchos años, un jazz de gran calidad, popular, amable y contemporáneo.

Durante los últimos años no se veía claramente que pasaría con el jazz, como todos los géneros hoy muy ramificados en cientos de tendencias, y menos se podía intuir donde aparecería aquel que fuera a la vez amable y contemporáneo sin pasarse de complejo o conceptual,  y sin ser pastel. He aquí una de las propuestas más auténticas e interesantes del género, siempre bajo la opinión personal de un servidor.

Via: www.blastfm.ch
Homepage: www.myspace.com/blackfishproductions
Keywords: Lounge, Downtempo, Nu Jazz, Ambient

Blackfish Productions is an online record label, releasing finest downtempo tunes since 2005. Current artists are blackfish (electronic, downtempo), attic tree (latin, nu jazz) and maximilian lopp (ambient, jazzy). Enjoy a downtempo mix by the Blackfish DJ Team.

1 Husky Rescue - New Light Of Tomorrow Bonobo Remix
2 Jet Tricks - Love Hangover feat Ade FunKe Original Mix
3 Attic Tree - Fatcap
4 Voodoobull - Native Soul
5 Moonbotica - Sundown
6 Blackfish - Cerebro
7 Maximilian Lopp - Comfortable Break
8 Pearlcoder - Meco
9 Alex Gopher - The Child
10 Tosca - Suzuki
11 Kalliope - Luna Landings
12 Attic Tree - Somedayz

Download (141MB, 320kBit/s, 1:01:29)

MP3

review:
Duo keren dari jepang, in the spirit of delicious nu jazz. Meet DJ Satoru Kurihara and Singo Kubota, yang sebelum rekaman malang melintang sbg penghibur dari pesta ke pesta high class di Tokyo, dan cafe2 spt Kahemi Cafe di Shibuya. Ga salah ketika mereka mutusin untuk rekaman, album ini langsung meraih best seller no.1 dari Tower Records. Gaya musik mereka? dasarnya jazz, dgn crossover macem2 spt bossa/samba, soul,funk, hiphop, RnB malah sedikit rock, dan pastinya, house music. Variatif, kreatif dan imajinatif.. itu yg bisa jadi gambaran tentang duo keren ini. Yg suka J Jazz modern ala house musik spt Jazztronik, Kyoto Jazz Massive, Fantastic Plastic Machine dll, ini wajib juga.

tracklisting:

Au tout début de cet album du prodige français Frédérick Landier, alias Rubin Steiner, il y a quelques sons de cirque, qui durent quelques secondes, avant de laisser progressivement la place à un beat basique et une mélodie simpliste et claire sur lequel une voix nous déclame une liste de prénoms ("Albert. Anton. Anna. Bernhard. Emma..."). Could You Spell It?, nous dit le titre du morceau. On rigole doucement. En réalité, on vient de rentrer sans le savoir dans un voyage musical interstellaire, oubliant toute idée de genre. Cela dit, on ne va pas tarder à le savoir non plus. Un peu plus de deux minutes plus tard, Rubin nous envoie Your Life Is Like A Tony Conrad Concert, et là on ne rigole plus du tout, parce qu'on est remis à sa place comme il faut: des synthés qui vous martelent, des cowbells à n'en plus finir, et un chant imparable démultiplié infiniment, des scratchs dans tous les sens! Inutile de résister, vous êtes déjà en train de taper du genou et de secouer la tête. Et après ça? Hé bien, ça continue, et vous trouverez tout ce que vous cherchez: du hip hop groovy et efficace? Il y en a un peu partout (en particulier sur Murderation et sa mélodie géniale)! Des programmations electronica endiablées à la Aphex Twin? Il y en a aussi (écoutez la fin speedée du Schlaffenwagonnet)! Des scratchs acides qui vous mettent la bave aux lèvres et-qu'on-en-redemanderait-pendant-des-heures-tellement-c'est-bon? Mais bien sur, allez écouter Ten Drummers Back, vous n'en ressortirez plus. De courts speechs en français par-ci et par-là? Hé oui, il y a de ça aussi ("Bras écartés au-dessus de la tête. Secouez les mains, beaucoup plus en avant."). Et je sais que vous alliez le demander, vous trouverez aussi bien sur un genre de chorale hip hop (Put Your Horn In Your Ass And Pull Off - titre mémorable), un morceau à la guitare sèche aux consonnances espagnoles (Que Bonita Es La Vida), des relents de nu jazz à droite et à gauche (My Own Style), des morceaux épiques (Universe). Et puis des intros parfaites, car il faut le dire, ce Rubin a décidément le don pour vous rallier à sa cause dès les premières secondes de ses morceaux, il n'y a qu'à entendre Murderation: en quelques secondes, tout est dit ("Greetings, my friends. Now here's some music for you all in the dancing mood", ou quelque chose comme ça), l'atmosphère est déjà au groove pur et dur, et vous, vous êtes déjà en train de préparer la piste de danse.

En bref, cet album est un joyeux fouillis dans lequel vous trouverez de tout, mais toujours organisé de façon à être le plus imparable possible. Vous êtes prévenus: en mettant ce disque, vous êtes prêts à passer 40 minutes agitées. Voire même beaucoup plus, car il est difficile de ne pas avoir envie de rappuyer immédiatement sur Play dès la fin de Don't Try To Copy Your Heroes. Pour finir, notons que le packaging est superbe (le CD est gravé de sillons, comme un véritable vinyle), et ajoutons qu'on a ici une vraie réfutation organisée de l'argument disant que la musique électronique est inhumaine. D'ailleurs, vous l'entendrez même au cœur du disque: "Robot, robot, c'est un mot de journaliste. Il n'y a pas de robot, il y a un homme, des hommes, il y a des machines, et ces hommes se servent de ces machines!" Vous en êtes peut être conscient ou effrayé (écoutez l'album, vous comprendrez), il n'empêche qu'un enfant de huit ans vous l'expliquerait mieux que moi: ce disque, il est trop cool.

Rubin Steiner - Drum Major! (2004, Platinum Records)

1. Could You Spell It?
2. Your Life Is Like A Tony Conrad Concert
3. Schlaffenwagonnet
4. Murderation
5. Ten Drummers Back
6. An Introduction To Sweet Music
7. Que Bonita Es La Vida
8. My Own Style
9. Universe
10. Put Your Horn In Your Ass And Pull Off
11. Don't Try To Copy Your Heroes

http://www.rubinsteiner.com
Myspace: Rubin Steiner
Vidéo: Rubin Steiner - Your Life Is Like A Tony Conrad Concert

Special dedication for my friends who are going to opern an indian oriental caffe...(Same goes for Talvin Singh). Good luck guys!

Nitin Sawhney, enghlish artist...combines asian, indian sounds with loungy music, sometimes even harder beats...

http://www.myspace.com/nitinsawhney

http://www.nitinsawhney.com/

We heard this name on this site before...still, i would like to add some music...great experiment with sitar and other instruments and beats.

More: http://www.last.fm/music/Talvin+Singh

http://www.myspace.com/talvinsinghofficial

Jamie Odell, más conocido como Jimpster o Audiomontage, es un DJ londinense, miembro del grupo The Bays y fundador y propietario del sello Freerange. Les dejamos su sesión en vivo en un club alemán para que se deleiten.

Jimpster @ Kabuki, Germany 26.04.2008 Part 1
Jimpster @ Kabuki, Germany 26.04.2008 Part 2

Más en Kabuki Club + Jimspster

Jaj, de hiányzott már egy besztof Parov...gondolják sokan!Na akkor nekik most minden vágyuk teljesülni látszik, mert az albumon 3-4olyan track van csak ami maxikon jött ki és nem található meg az LP-ken, Pl.Kiss Kiss, Chambermaid Swing, Good Bye Emily, Wanna Get, Homeisck, szóval rajongóknak kötelező, igaz én nem hallgattam meg, annyira már nem vonz, de biztos nagyon vidám és énekelgetős lehet! :) Tehát:

Első rész

Második rész

Több tükör van, tehát ezért nem töltöttem fel, aki FIX IP-s is simán szedheti!

Po pierwsze: KPMP3-011, czyli Sabsidian [znany również jako Sabian, opis trochę po niemiecku] - Inspringtive EP z natlabelu Konsum Productions. Łagodny, jazzujący, atmosferyczny drum'n'bass z żeńskim wokalem, czyli coś, co tygrysy lubią pasjami. Genialnie prezentuje się zwłaszcza kawałek The best I've ever had, najbardziej żywiołowy z całej ep'ki. ZIP.

Po drugie: Konfort016, czyli The Incognito Traveller - The Incognito Traveller EP z netlabelu Knfrt Recs. Acid-jazzowo jest, trzeszczą winyle, bass pracuje równiutko, są dęciaki i marakasy, ale przede wszystkim- elektronicznie jest, sampelkowo. A rządzi numer Chalaeur. ZIP.

I po ostatnie: Kafune 2005 - Kafune, album znaleziony na Jamendo. Jazzowo, a jakże, a jak, i to jak! Bossa Nova na klasyczne instrumentarium i wokale- spokojnie, relaksująco, brazylistycznie. No i wyróżnię utwory I neka, Quero saber oraz Todo dia. ZIP.

Dlaczego? Bo we wszystkich dziś wyróżnionych utworach śpiewają Kobiety, a dzisiejszy odcinek sponsoruje litera K.

Idę Kibicować przed telewizorem.

Koniec.

Netlabel: dustedwax.org
Archive: details
Keywords: Nu-Jazz, Jazz Breaks, Chillout, Turntablism

If you find yourself in need of that engaging jazz lined with crispy swing broken beats, sweet horns, rompy saxophones, the debut Domeneko LP is perfect for your ears. The jam is totaly comparable with the early Amon Tobin works with added more calmative and turntablistic spices. You'll absolutely love it!

Stream

M3U

Download (29MB, VBR)

ZIP

Links:
http://www.myspace.com/jamesbeige
http://www.blastmymusic.com/jamesbeige

James Beige is a sister act of The Blue Planet Sound.

http://www.myspace.com/theblueplanetsound
http://cdbaby.com/cd/blueplanetsound

http://www.belleruche.com
http://www.myspace.com/belleruche
http://www.tru-thoughts.co.uk
http://www.myspace.com/truthoughtsrecords

www.etagenoir.com

http://www.xplodingplastix.com/

http://www.myspace.com/xplodingplastix

MySpace

http://www.sayagjazzmachine.com

Dlaczego? Bo czego bym z sieci nie wyczytał związanego z poprawą statystyk [a są wnioski z onych blogerowi jedynym ratunkiem w przypadku doła odwiedzin, który właśnie zaliczam] to i tak okazuje się, że znane i proponowane wszem rozwiązania mnie nie interesują. Zabiegi poprawiające traffic [wg porad tych, co to mają ponoć heavy traffic] polegają bowiem na lansacji bloga za wszelką cenę i nachalnie, komercjalizacji treści oraz adaptacji do społeczności dwazerowych [już- ponoć- trzyzerowych, sic!].

Dziękuję, jakoś mi nie po drodze. Taki ten blog więc chyba już musi być; bez -acji wyżej dupy nie podskoczę. Półtora roku działalności i nadal jeno kilkadziesiąt odwiedzin dziennie... Kontent jak widać sam się nie broni.

Moja droga/ miły mój! Nie dość, że netmuzyka traktuje o niszy, jaką nadal jest netaudio, to jeszcze nie zapodaję pop'u raczej. Ani rocka stricte. Ani disco zupełnie. Daję TO, CO MOIM ZDANIEM NAJLEPSZE W NECIE. Staram się nie oszukiwać- ani Ciebie, ani siebie.

Dobrze. Tyle tytułem wstępu, [lubię sobie przy pisaniu o niesencjach troszkę popłynąć, -5 punktów dla bloga za przynudzanie, w skali od 1 do 4] teraz natomiast zapraszam do lektury niniejszego wpisu: oto przed Tobą Nowa Niesencja, jak zwykle sprofilowana i miesiącami dopieszczana.

Ale pozwól, że wcześniej jeszcze jedna, mikra dygresja: Niesencje. Po co ja to robię?

Bo zawsze lubiłem składanki! Zawsze trochę czułem się didżejem, natomiast czas pokazał, że nie nadaję się do kręcenia imprez. Natomiast w przypadku selekcji do ściągnięcia słuchasz tej muzyki w samotności: w domciu, samochodzie, na rowerze. Lub nie w samotności, ale na własne życzenie. Lub wcale nie słuchasz, przecież nie nalegam! Natmoast nie możesz mieć mi za złe, że zjebałem imprezę tą swoją nie w temacie muzyką! Poza tym- to Cię nic nie kosztowało!

No to teraz o ósemce: uwielbiam Sade, Portishead lubię [to na początek, bo żona kazała]. Dianę Krall, Angelique Kidjio z przyjemnością. Katowałem Siouxie Sioux. Były czasy 4AD- Dead Can Dance, Cocteau Twins i This Mortal Coil. Przeżyłem fascynację Laurie Andersson, Niną Hagen i napocząłem lekko Diamandę Galas, że o liźnięciu Kate Bush nawet nie wspomnę. Kory jeszcze wczesnej posłuchiwałem, Maanaamu w sensie... Nosowska w późniejszych wcieleniach, Michelle Ndgeocello, czy jak jej tam. Ta laska ze Swans, nie pamiętam i nie chce mi się sprawdzać w guglach jej personaliów. Czasem Ursula Rucker. Rzadziej Ewa Bem. [Czy jak napiszę słowo Doda, to wzrośnie mi słupek? Zobaczymy, co na to gugle ;]. No i wokalistki nu-jazzowe, soulowe, chórki- długo by wymieniać.

Szczerze- zakochany jestem w kobietach. I w ich głosach. I tym razem to właśnie kobiece wokale, oczywiście śpiewająco bezinteresowne zapodaję w 12-kawałkowym, słodko-kwaśnym puddingu. Czemu puddingu? Bo rzecz cała w angielskim lingłydżu.

Nie będę rozważał całości punkt po punkcie- jedno wiedz! Same baby, różne wcielenia; raczej spokojnie- z naciskiem na "raczej" [jak to na niesencjach] i raczej dziwnie, z naciskiem na "dziwnie" [jak to na niesencjach]. Chociaż bez fajerwerków i przyjaźnie. Mdło nawet porcjami, ale uważam, że z umiarem. Bez dreszczy i bez znudzenia- klasyczny produkt miękko-półtwardy.

Co do prawnej strony przedsięwzięcia- tagi mp3 są jednoznaczne; nawet jeśli coś nie istnieje już w sieci- jest link do strony skąd pochodzi/ł oryginał. Jak na razie zdarzyło mi się, że kilka kawałków już nie funkcjonuje poza niesencją, ale nikt się z pretensjami nie zgłasza. Biorę to za dobry omen i robię swoje.

Traklista? A po co? Zassij z archive zipa- po rozpakowaniu wszystko stanie się jasne. Nie chcesz zipa ssać? Odtwórz sobie na last-fm, tam też zapodasz, ale nie w 192 tylko w 128 kbps, i to jeszcze na dodatek nie w jednej paczce. Co kto lubi.

A- tym razem celowo zakończyłem składankę takim tematem, że aż poczujesz się lepiej, gdy zapodasz wszystko jeszcze raz. To troszkę dramatyczne, ale sprawdź to- ostatni numer urywa się tak, że siemasz! Dziwne uczucie, przynajmniej ja tak doznaję.

Na koniec, ale po najważniejsze- okładka, którą widzisz powyżej powstała w aparacie i komputerze niejakiego Footszaka, co w Danii szkolił się i fotki robił [szkoli? robi? nie wiem...]. Dziękuję Footszaku tym samym po raz pięćdziesiąty!

PS. Znalazłem 19-cie dyskietek z moimi kawałkami [tworzonymi na FastTrackerze 2] z roku 1997. Cała późniejsza reszta poszła się jebać- była zgrywana na płytach CD basfa [teraz emtec- nie polecam], z których zlazła po latach powłoka... A szkoda, bo wiele perełek swego czasu skomponowałem [może znajdę jeszcze kasetę?].

Niebawem i o tem! Tymczasem polecam żeń-niesę i o jakiś komentarz poproszę!