mekana geldiğimizde direk festival alanına damlayalım dedik, öğrenci bileti almıştım. ancak öğrenci olmadığım için gişedekilere salladığım "kartımı izmir'de unutmuşum" yalanı tutmadı. 10 ytl'lik fiyat farkı ödeyerek tam bilet aldım ve içeri girebildim. sapsarı olan uni-rock bilekliğimin yanına lacivert renkteki one love bilekliğinin gelmesinin pek hoş olmadığını da belirteyim, kırmızı yapsaydınız ya şunu kolumdan hiç çıkarmazdım.

ilk olarak festival alanını keşfetmeye koyulduk. konser alanı haricinde karaoke yarışmasının yapılan, langırt oynanan ve büfelerden oluşan alanlar vardı. ilk dikkat ettiğim nokta içki fiyatları oldu, 50 cl'lik biranın 5 ytl olması neşeme neşe kattı. gevende sahne alana kadar çimlere yayılıp sigara tüttürdük. seran, ısrarla selim sesler'i bekliyordu, hatta onu uni-rock'tan koparıp buraya getirmemdeki faktörlerden biriydi selim sesler. akşam boyunca onun sahneye çıkmasını bekledi ancak kötü haberi çok çok sonra öğrendi: biz uykulukları löp löp yerken selim amca klarnetine üflüyormuş.

gevende... gevende... gevende...

sokak orkestrası şeklinde oluşturulmuş grup insanları peşinden sürükleyip sahne önüne getirdikten sonra gevende sahnede gözüktü. ancak sahne önünün güneş alması ve güneşin daha tepede olması nedeniyle herkes gölge bir yer bulup grubu oradan seyretmek için cebelleşti. grup, albümdeki şarkıların yanı sıra benim ilk kez dinlediğim parçalara da yer verdi. "okyanus düğünü"nü çalmalarını bekliyordum olmadı, "nayu"yu filan çaldılar. festivalin genel temposuna göre daha yavaş soundları olup ortalığı durultsalar da milleti baba zula'ya ısındırıp sahneden ayrıldılar.

baba zula ve murat ertel'den hikayeler...

önce selim sesler anonsu yapıldı, seran bi' sevinir gibi oldu, ancak baba zula diye düzeltildi ve alkışlar arasında sahneye çıktı baba zula. bu sırada biz de biralarımızı kapıp sahne önündeki yerimizi aldık. gecenin sonuna kadar bulunduğumuz yeri kaptırmayacağımı söyleyip, oynak ritmlere kendimi verdim. murat ertel, yan taraftan gelen hafif bok kokusuna değinerek hikayesini anlatmaya başladı. sınıflararası mücadeleye lafını koyarak eğlenceye devam ettik, "özgür ruh", "havası" aklımda kalan parçalarıydı.

miss platnum...

bu kadının albümünü dinlediğimde festival performansının nasıl olacağı hakkında biraz kuşkuluydum. ilk albümü olan "chefa" genelde mid tempo parçalardan oluşuyor, eğer sahnede de aynı tempo olursa bizi bayabilirdi. ancak sahneye 9 kişilik bir ekip olarak çıktı abla. perküsyon, davul ve bas bir grup, üçlü bir mini balkan orkestrası, iki tane çukulata renkli vokalist ve dansçı hatun ve miss platnum. yalnız hatunlardan afro saçlı olan pek tatlı bir hatundu. ilk şarkıdan itibaren milleti coşturmaya başladı abla, genelde hatun milletine seslenip "girl power" olayına girdi bol bol. şarkıların bazılarını bilemeyeceğimizi, çünkü bunların yeni hazırladığı albümden olduğunu belirtti. "mercedes benz" çalarlarken hem seyirci coştu hem de sahnedekiler. halay atraksiyonuna girdiler filan. albümde sevdiğim parçalardan biri olan "butter" kısmen farklı çalındı. bir ara festivaldeki aşıklar için slow bir parça söyledi, o bizim için dinlenme molası oldu. ardından tempoyu arttırıp sahneyi shantel'e devretti.

8 numaralı formasıylaaaaa shantel!!!

geçtiğimiz senenin eylül ayında müzik kanallarında dönmeye başlamıştı "disko partizani"'nin klibi. ve hemen dikkatimi çekmişti bu adam. evime döner dönmez albümünü indirip kendisi hakkında bilgi edinmiştim. meğer piyasada çok çok zamandan beri varmış bu adam da haberim yokmuş. buralara pek çok defa gelmesine rağmen konserine gidip coşmak kısmet olmamıştı. gogol bordello ile beraber altalta üstüste çalmaları çok cazip kılmıştı benim için bu festivali. ve bu iki isim için burdaydım.

daha önceki türkiye konserlerinden farklı olarak bucovina club orkestar ile sahnedeydi bu sefer shantel. "ya rayah"'ın balkan mixi ile açılışı yaptılar. ve o anda coşmaya başladık. artık göbek üstüne göbek mi atılmadı, gerdan üstüne gerdan mı kırılmadı. en sevdiğimin düğününde bile böyle oynamam! "disko partizani" ile başladıkları seride ardarda "koupes", "disco boy", "fige ki ase me"'yi çalmaları müthişti. hatta o ara seran'a "bu adamın canımıza kastı var galiba" dediğimi hatırlıyorum. sahneyi terk ettiklerinde müthiş bir seyirci desteğiyle bis'e çağrıldılar. shantel o sırada sahneye 8 numaralı türkiye formasıyla fırladı ve milleti coşturmaya devam etti. saydığım parçaların haricinde "the veil", "sota", "ciganka medley", "bucovina" çalınan ve aklımda kalan parçalar oldu. muhteşem şovlarını, "disko partizani"yi ikinci defa çalarak bitirdiler.

genelevlerin en eğlencelisi: gogol bordello!!!

sahne yerindeki yerimizi kaptırmamak için ne bira almaya gittim ne de ihtiyaç molası vermeye. onları en önden izlemeliydim. shantel ve ekibi sahneden indikten sonra bulunduğum yere çökerek beklemeye başladım. o esnada yanılmıyorsam bulgar bir grup geldi yan tarafıma konuşlandı. arkalardan pek çok insan gelerek sahne önüne yığıldı. nihayet sahneye eugene hütz ve tayfası çıktı. ve deli fişek gibi girdiler olaya, son albümün açılış parçası olan "ultimate" ile girdiler. son albümden şarkıları sıralamaya başladılar; "wonderlust king", "dub the frequencies of love", "forces of victory" eski albümlerden "never young", "not a crime", "start wearing purple", "think locally, fuck globally", "60 revolutions". eugene resmen serseri mayın gibiydi, bir şarkı biter bitmez diğerine girdi, öyleki seyirciyi selamlayıp ilk defa iletişime geçmesi 7-8 şarkı sonra oldu. en önde olmanın avantajını kullanıyordum bu arada. zıplıyor, 10 metre ötemde harikalar yaratan grubun şarkılarına eşlik ediyordum. arada bir sahnenin iki yanına kurulmuş ekrandan arkamdaki kalabalığa göz atıyor, daha bir coşuyordum.

gogol tam beklediğim gibiydi sahne üzerinde. gerek şarkılarındaki enerjiyi seyirciye yansıtması gerekse sahne şovları. özellikle dansçı kızların sahneye çıktığı dakikalar resmen bir tiyatral şova dönüşüyor. bise çıktıklarında eugene sulukule sorununa dikkat çekti. daha fazla mc donalds, daha fazla oteller zincirine ihtiyacımız olmadığını belirtip yerel değerlere sahip çıkmamız gerektiğini hatırlattı. konser bitiminde bilahere sahneye çıkıp tekrar bu konunun üzerine düştü. tabi ben o sırada konser esnasında rahatsızlanıp yanımdan ayrılan seran'a ulaşma çabası içerisindeydim. sağolsun beni baya bir merak bıraktı. hanfendi, son kontörümle attığım çağrıların titreşimiyle uyandı ve ona ulaşabildim. daha sonra konserin mutluluğunu yanımıza alıp taksim'e olan beleş servise atladık. taksim'de ıslak hamburgerleri ve limonataları hüpletip eve döndük.

Åh, vi var på Inkonst igår. Jag hade roooligt! Mer såna kvällar!

Två tjejer som är grymma på dans och så jag då. Jag är fortfarande nybörjare inom det orientaliska, eller inom dans över huvudtaget i och för sig. Men så roligt jag hade! Ann-Lo, min vän och danslärare, berömmde mig för att jag dansade bra. Det ska man ju suga ut sig såklart!

Ibörjan var vi nog lite skeptiska alla tre men vi var nöjda alla när vi gick därifrån. Det turkiska bandet Baba Zula spelade och även om det var lite för svårt ibland så var det grymt! Oriental dub, påstods det vara. Jag vet inte.

Jag fick öva på improvisation vilket är jättebra, dessutom är det sällan man får praktisera sina magdansskills utanför danssalen till orientalisk musik. Jag hoppas det kommer någon liknande igen för det var riktigt roligt. Har inte haft det så bra ute på länge.

Det var inte massa fylla, folk som trycker skrev, rökpaus en gång i kvarten,l det var dans! Det var roligt på ett annat sätt än om man går till en "vanlig" klubb. Jag ska vara mer öppen i framtiden.

Nu ska jag åka in till stan, för det är danslektion. Ruligt!

P. La.

Signé sur le label discographique turc Double Moon, qui incarne le son moderne d'Istanbul, ce groupe est l'un des fers de lance de la nouvelle scène stanbouliote, présentée dans le talentueux film de Fatih Akin, Crossing the Bridge (2005). Baba Zula joue le trait d'union entre la musique traditionnelle de Turquie et l'électro. Ce parti pris s'exprime au travers d'une fusion chaleureuse, sensuelle, surprenante, voire drôle parfois. Un hennissement de cheval incrusté comme leitmotiv rythmique (Eternal Is the World of Poets), des gazouillis d'oiseaux sur un reggae minimaliste (Abbas Aga Park), participent à l'éloquence astucieuse de ces musiciens.

1 CD Double Moon/DG Diffusion.

Dominique Queillé

Dernière destination branchée pour passer un week-end sous le signe de l'Orient moderne, Istambul, "la ville aux mille et un noms" - Byzance, Constantinople - synonymes de civilisation rayonnante, s'affiche aussi aujourd'hui comme un lieu actif de création contemporaine en plein renouveau. Selon son concept de "Nuit curieuse", dont les éditions précédentes, l'une consacrée à l'Islande, l'autre thématisée érotique, ont déjà fait parler d'elles, la Ferme du Buisson entraîne cette fois les noctambules vers d'alléchants "Turkish Délices". L'idée : croiser les performances artistiques (vidéo, musique, danse) dans une atmosphère grand bazar typiquement stambouliote, où lutteurs à l'huile et DJs du nouveau son turc témoignent du melting-pot culturel de cette mégalopole en pleine expansion.

Jusqu'à 4 h 30 du matin, entre café turc et narguilé, la fusion ira bon train sur la scène nationale de Marne-la-Vallée transfigurée pour l'occasion en Beygolu, le quartier à la mode de la capitale de toutes les confluences. De quoi attiser les curiosités avec, au coeur de cette scène en ébullition, Baba Zula (photo) et son brassage kitsch de traditions avec danseuse du ventre, dub orientalisant et rock décalé, ou encore Smadj, improvisateur à l'oud sur musique electro accompagné de ses acolytes SOS Project dans un live vs Dupuy et Berbérian, dessinateurs en direct. Côté danse, à noter trois artistes parmi les plus représentatifs de la scène contemporaine turque, la chorégraphe et performeuse Aydin Tecker, ainsi que Mustafa Kaplan et Filiz Sizanli. Et à la carte, böreks, kebabs, bains chauds et massages. Quel souk !

"Nuit curieuse : Turkish Délices". La Ferme du Buisson, allée de la Ferme, Noisiel (77). Samedi de 22 h 30 à 4 h 30 (navettes de retour vers Paris : 2 h 30, 3 h 30, réservation conseillée). 13/8 €. Rens. : 01 64 62 77 77.

2 janvier 2008, p.5

L'une des fameuses Nuits curieuses de la Ferme du Buisson, consacrée cette fois-ci aux Turkish Délices. Le site se transformera en un quartier d'Istanbul, où l'on écoutera la musique de Baba Zula et admirera les danses d'Aydin Teker ou du Kolektif Istanbul, ou encore des combats de lutte à l'huile.

Samedi 19 janvier à partir de 22 h 30 à la Ferme du Buisson. Tarif 8 € et 13 € . Tél. 01.64.62.77.77. Week-end cirques à la Ferme du Buisson. Trois jours durant, des numéros dépoussiérant considérablement les arts du cirque vont se succéder à la Ferme du Buisson. Les talentueux artistes du Cirque de Tunis ou encore les évolutions aériennes de Johan Lorbeer devraient surprendre les plus blasés. Du 25 au 27 janvier à la Ferme du Buisson. Tarif : de 4 € à 20 € . Tél. 01.64.62.77.77.

Belgeselde Fatih Akın bir taraftan İstanbul'un iç sesini ararken bir taraftan da müzik aracılığıyla tarihi bir şehrin portresini çiziyor. Cannes Film Festivali'nde gösterilecek olan İstanbul Hatırası'nın, bir hayali gerçekleştirme yolunda önemli bir adım olduğunu belirten Fatih Akın: "Türkiye, ne batıdadır, ne doğuda; ya da her ikisinde birden. Hala Almanya'da, Fransa'da Türkiyeden gelenleri barbar olarak görüyorlar. Ben bu filmle ve çıkartacağımız soundtrack albümüyle, bu imajı yıkmak istiyorum." açıklamasını yaparak  üstlendiği kültürel misyonu açıklamıştı.

Bir yandan çalışıp bir yandan dinlerken hala farkında değildim. Sonra başladı.

Bir Sana Bir De Bana

Defalarca söyledim...

bulutların üstünden
bıraktım ben kendimi
sonunu düşünmeden
duygular sarınca beni
gizlice tuttum elini
yüzüne baktım usulca
gözlerin fısıldadı ah
mutluluğu yavaşça

çiçeklerin kokusu
dalgaların şarkısı
rüzgarın fısıltısı
bir sana bir de bana

Gözlerim kristalleşti, rüzgardanmış gibi kırpıştırdım. Nedensiz.

Şarkı defalarca bitip yeniden başladığında ve sonra tekrar bittiğinde, şarkıyı seslendiren Brenna'nın sesi zihnimin içinde devam etti söylemeye. Parçaya o arabeskimsi havayı veren ucundan aksanıyla. Öyle güzel söyledi ki, dayanamadım gene çaldım, eşlik ettim, kristaller kırılarak.

Ne hissettim, isimlendiremiyorum...

Bahçede hanımeli, gökyüzünde yıldızlar

Yaz serinledi sanki, pencereden girdi üfledi biraz, efkar bastı.

çiçeklerin kokusu
dalgaların şarkısı
rüzgarın fısıltısı
bir sana bir de bana